
Τα προβλήματά μας είναι αόρατα από το Διάστημα.
Παρακολουθώντας αυτές τις ημέρες, το πλήρωμα της αποστολής Artemis II να ταξιδεύει μακριά από τη Γη μου κάνει εντύπωση που βλέπουν έναν πλανήτη που δεν έχει σύνορα, δεν έχει “στρατόπεδα”, δεν έχει διαχωρισμούς. Μόνο μια λεπτή, εύθραυστη μπλε γραμμή που κρατά τη ζωή ζωντανή. Αυτό που βιώνουν δεν είναι απλώς ένα συναίσθημα δέους. Είναι κάτι βαθύτερο, μια αναδιοργάνωση της αντίληψης. Ο εγκέφαλος παύει να εστιάζει στο “εγώ” και αρχίζει να αντιλαμβάνεται το “σύνολο”.
Και κάπου εδώ ξεκινά κάτι οικείο.
Γιατί αυτό, δεν ανήκει μόνο στο Διάστημα. Ταυτίζεται και με την κίνηση. Στην επαναλαμβανόμενη, ρυθμική δράση του σώματος, στο τρέξιμο, στην αναπνοή, στον παλμό. Εκεί όπου η νευροφυσιολογία αλλάζει η προσοχή σταθεροποιείται, το στρες μειώνεται, τα ερεθίσματα φιλτράρονται διαφορετικά. Το μυαλό παύει να αντιδρά και αρχίζει να παρατηρεί. Και τότε συμβαίνει κάτι παράδοξο. Παραφράζοντας τα λόγια του χαρισματικού Τσάρλι Τσάπλιν. "Τα προβλήματα δεν εξαφανίζονται. Απλώς χάνουν το βάρος τους. Γιατί δεν τα κοιτάς πια από μέσα. Τα βλέπεις από απόσταση."
Η προπόνηση δεν είναι μόνο προσαρμογή μυών ή βελτίωση επιδόσεων. Είναι εκπαίδευση της αντίληψης. Σε μαθαίνει να αντέχεις τη δυσφορία χωρίς να καταρρέεις, να συνεχίζεις χωρίς άμεση ανταμοιβή, να βλέπεις τη διαδικασία πέρα από τη στιγμή. Σε μετακινεί από το άμεσο στο ουσιαστικό.
Και μέσα από αυτή τη διαδικασία, αρχίζεις να καταλαβαίνεις κάτι βαθύτερο. Δεν είσαι μόνο ο χρόνος σου. Δεν είσαι μόνο η απόδοσή σου. Δεν είσαι μόνο οι σκέψεις σου. Είσαι μέρος μιας συνεχούς ροής. Μιας κίνησης που σε ξεπερνά. Και ίσως αυτή να είναι μία από τις πιο ουσιαστικές αξίες του αθλητισμού. Δεν σε κάνει απλώς καλύτερο. Σε τοποθετεί σωστά μέσα στον κόσμο. Σου θυμίζει το μέγεθός σου. Σου δίνει την ευκαιρία να γίνεις μικρός. Όχι για να σε μικρύνει σαν οντότητα, αλλά για να σε ελευθερώσει. Το να είσαι μικρός μετατρέπει τον αθλητισμό από μια ναρκισσιστική καταδίωξη επιδόσεων σε μια άσκηση ταπεινότητας. Και κάπου ανάμεσα σε ανάσες και βήματα, χωρίς θόρυβο, χωρίς επιβεβαίωση, αγγίζεις, έστω για λίγο, την ίδια αλήθεια που βλέπουν από ψηλά. Το ποσό "ευλογημένα" μικρός είσαι. Είσαι μέρος κάτι απείρως μεγαλύτερου από αυτό που φαντάζοσουν.
Πετσόπουλος Ζήσης Προπονητής δρόμων αντοχής Ειδικότητα Κλασικού Αθλητισμού – Αθλητικοί Δρόμοι